Wazig

Mensen die mij nog niet zo lang kennen en te horen krijgen dat ik getrouwd ben geweest zijn verbaasd. ‘Zo jong?!” Yes, zo jong.

Ik voel me vreselijk oud als het ter sprake komt, maar hey, ik ben ook best een oma.

Het is nu iets langer dan een half jaar geleden dat de scheiding officieel rond was, maar voor mijn gevoel is het al veel langer geleden.

Onze scheiding was theoretisch gezien een makkelijke scheiding, omdat we geen koophuis en geen kinderen hebben, dus wat dat betreft was het vrij snel rond.

Ondanks dat deze scheiding theoretisch “makkelijk” was, is het gevoelsmatig toch allemaal niet zo makkelijk geweest.

In eerste instantie ben ik degene geweest die bij hem weg wilde, die alles heeft aangekaart. Hierdoor vind ik soms dat ik het recht niet heb om me rot te voelen.

Huisje, boompje, beestje. Of niet?

Je gaat trouwen met het idee dat je bij elkaar blijft, voor de rest van je leven. Dat is vanaf dan je toekomstbeeld, een doel. Als zo’n toekomstbeeld wegvalt, is het ineens een grote, onzekere waas, ondanks dat ik ook wel weet dat het leven nooit loopt zoals je het hoopt of in ieder geval zoals je het in je hoofd hebt.

Vorige week ben ik, voor de eerste keer sinds de scheiding, vrij geweest van werk. Veel tijd voor mezelf en teveel tijd om na te denken. Deze vrije week bestond vooral uit veel slapen en huilen. Niet helemaal zoals ik me het had voorgesteld. Ik heb ook gevoel, dat ik blijkbaar door werken, werken, werken veel heb weggestopt. Maar laten we het van de positieve kant bekijken: ik ben weer lekker bijgetankt en heb ook 3 dagen wél leuke dingen gedaan! Waaronder uitwaaien in Scheveningen met mijn ouders en iets compleet out of my comfort zone, maar hier later meer over!

Om eerlijk te zijn is die onzekere waas over “mijn toekomst” er nog steeds. Ik heb geen flauw idee wat ik wil en ik weet niet of ik daar ooit achter ga komen, maar ik doe mijn best. Ik merk de laatste tijd dat ik weer dingen voor mezelf begin te doen waar ik energie uit haal. Tegelijkertijd verban ik dingen en mensen uit mijn leven die een negatief effect op me hebben en dat heeft weer een positief effect op mij.

Als ik het zo bekijk, mag ik best zeggen dat ik lekker bezig ben. Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar deze oma is pas 27. Genoeg tijd om daar te komen zou je zeggen.

7 Reacties

Laat een reactie achter op Ray Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *