Lefgozer

De laatste tijd ben ik nogal een lefgozer. Ik doe dingen waarvan ik dacht dat ik het nooit zou doen en het geeft mijn zelfvertrouwen een flinke boost!

In “Wazig” heb je kunnen lezen dat ik iets heb gedaan, waarmee ik volledig uit mijn comfort zone ben gegaan. En raad eens? Ik leef nog!

Ik had al lang het idee in mijn hoofd om een hotelletje te boeken. Een grote kamer met een bad en natuurlijk een ontbijtje de volgende ochtend. Maar ja, ik heb geen partner dus dat ging niet gebeuren.

Totdat ik de laatste week van mei besloot een week vrij te nemen. Zomaar, omdat ik vond dat ik dat had verdiend. Tijd voor mezelf, vooral lekker niksen en hoe kon ik die week beter starten dan met die hotelovernachting?! Helemaal alleen, solo, met mezelf.

Even een kleine side note: ik vind het eng om in mijn eentje dingen te doen die nieuw voor me zijn of om ergens naartoe te gaan waar ik het niet ken. Straks kan ik de weg niet vinden en zien mensen dat. Dat moet er vast belachelijk uit zien. Of wellicht verspreek ik me als ik praat tegen de medewerker achter de balie bij het hotel. Dan word ik vast uitgelachen. Of, mensen denken vast dat ik een zielie ben als ik ’s ochtends in mijn eentje aan het ontbijt zit. Toch voelde ik me sterk genoeg om dit te gaan doen. My body was ready.

Pittoresk Almelo

Ik vond een goede aanbieding voor het Van der Valk Theaterhotel in Almelo en na een week dubben of ik het wel echt zou doen, heb ik toch geboekt. Nu was er geen weg meer terug.

De overnachting was van zondag op maandag en na een treinreis van 2 uur kwam ik aan in Almelo. Helaas kon ik de kamer nog niet in, omdat ik te vroeg was, dus ik heb mijn koffer achter gelaten in het hotel en ben op pad gegaan. Nu kan ik je vertellen dat er niet zo heel veel te doen is in Almelo, dus besloot ik naar Enschede te gaan. Ongeveer 20 minuutjes met de trein.

Om half 1 was ik in Enschede en toen ik de trein uitstapte hoorde ik mijn buik al knorren. Ik moest iets gaan eten, maar dat was dan ook meteen nog een obstakel. In een onbekende stad een lunchtentje vinden en daar in mijn eentje gaan eten. Uiteindelijk kwam ik terecht bij La Place en heb daar lekker mijn jusje en broodje soldaat gemaakt, buiten op het terras. De avonturier.

Na een paar uur shoppen en heel wat centen armer, was het tijd om terug te gaan naar Almelo, benieuwd naar de kamer. Uiteraard heb ik me versproken tegen de medewerker in het hotel, maar hey, ik ben niet uitgelachen en heb uiteindelijk mijn doel bereikt. De kamer was fantastisch, groter dan mijn eigen studio in Amsterdam en had een fijn bed én bubbelbad.

Shoppen maakt hongerig en voor het avondeten had ik afgesproken om te gaan eten met een vriendin die in de omgeving van Almelo woont. Leuk om zien dat we na 13 jaar en elkaar weinig zien nog steeds vriendinnetje zijn. We aten bij Capri in het centrum en ik had de lekkerste spaghetti Carbonaro ever.

Nieuw geshopte outfit

Ik had een leuke, vermoeiende dag achter de rug en het was tijd om te chillen op mijn kamer. Dit was ook een dingetje waar ik een klein beetje tegenop zag. In je eentje op een hotelkamer zitten, de hele avond en daar dan ook nog alleen slapen. Maar ik wilde dus ik kon dit.

Mijn eerste plan was natuurlijk chillen in het bubbel-bubbel-bubbelbad, dus ik liet dat ding vol lopen en ging erin zitten. Nu kan ik je vertellen dat zo’n enorm bad heel onhandig is als je maar 1,67 bent en jezelf dus niet met je benen kan tegenhouden. Ik had twee keuzes: oncomfortabel zitten met je bovenlichaam boven het water (KOUD) of 2 seconde comfortabel liggen en langzaam verdrinken. Ik besloot geen van beide te kiezen en ben na 10 minuten uit bad gegaan. Niets voor mij. Ik moet weer om mezelf lachen als ik hier aan terug denk. Ik wilde deze kamer voor het bad, ok?

Dus toen ik me in mijn comfy pyjama had gehesen ben ik op bed geploft en heb ik de tv aangezet. Toen merkte ik dat ik toch wel moe was en ben ik het bed maar ingekropen. Wel donker en eng, zo’n hotelkamer in je eentje, maar, ik leef nog!

De volgende ochtend was ik uiteraard vroeg wakker en was het na een heerlijke regendouche en klaarmaken, tijd voor het ontbijtbuffet. Mijn favoriet in Van der Valk hotels. Dit was ook een van de dingen waar ik tegenop zag. Mensen moeten het vast raar vinden als ik in mijn eentje langs het ontbijt buffet loop en dit ook in mijn eentje aan een tafeltje op ga eten. Uiteindelijk heb ik maar van een persoon een blik gekregen. Zij vond er wat van, scheelt me niks.

Om 11:00 uur moest ik uitgecheckt zijn, maar ik had nog geen zin om naar huis te gaan, dus ik besloot de trein naar Arnhem te nemen. Ik heb op Arnhem Centraal mijn koffer in een kluisje gedropt en ben daar even de stad in gegaan. Ik lunchte heerlijk bij het Barista Café. In mijn eentje aan een tafeltje, op het terras in de zon en ik vond het niet eens ongemakkelijk. Wat een leventje..

Een paar dagen voordat ik deze overnachting ging doen, had ik besloten dat ik een septumpiercing wilde. Toen ik in Arnhem liep bleef dit in mijn hoofd zitten en na wat research naar een goede piercingshop ben ik daar naar binnen gelopen en liep ik een klein half uurtje later weer naar buiten met ring in m’n neus. Vanaf toen ging ik door het leven als Bulletje. Heel blij met deze ring overigens!

Na de piercing was het toch wel echt tijd om weer richting Amsterdam te gaan en dat was ook goed. Thuiskomen is altijd fijn.

Ik heb een vreselijk goed gevoel aan deze dagen over gehouden. Het leek me zo eng, maar het is me zo goed bevallen. Je hoeft niet per se naar Bali. Nederland is ook leuk!

Gek eigenlijk hè? Hoe we onszelf wijs maken dat het “raar” is om dit soort dingen in je eentje te doen. Wie heeft dat ooit bedacht? Ik raad het je aan om het eens te proberen, het is heerlijk!


6 Reacties

  • Denise

    Wat goed van je💞 Het is ook altijd maar een stomme gedachtegang: ” wat zal iemand anders daar van vinden?” Ik denk dat veel mensen er geen mening over hebben, en f#ck die ene die dat wel doet! Super cool van je!!

  • Rose

    Hoi Veerle,
    Ik kwam je tegen op fb dus heb je verhaal gelezen. Heel grappig, ik ben ook 27 en vorig jaar besloten om een oud autootje te kopen en als camper te gebruiken. Dat is prima te doen met mijn 1,58 m 😉 dus moest ook lachen om je badavontuur 🤣
    Precies dezelfde spanning heb ik ook gevoeld toen ik voor het eerst alleen op pad ging. En ook mij is het prima bevallen! Dank je wel dat je je verhaal deelt, wie weet hoeveel mensen je hiermee bereikt die kunnen helpen de taboe te doorbreken! If you can dream it, you can do it! Dus blijf dromen, en geniet 😉
    Groetjes, een mede-solo-reiziger 😋

Laat een reactie achter op Rose Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *