Rozijntjes

Heb jij ooit een rozijntje in je handen gehad en gedacht: deze rozijn ga ik eens even flink bestuderen, hoe is de kleur, hoe ziet het eruit, hoe ruikt het? Of zelfs: wat gebeurt er als ik dit in mijn mond stop en er in bijt? Nee? Ik ook niet, tot een week geleden.

Een rozijntje bestuderen: de eerste opdracht van de mindfulnesscursus waar ik mee ben begonnen.

Mijn eerste cursusdag was in de week dat het snikheet was. 34 graden heet. Die dag dat al het openbaar vervoer het ook te warm vond, maar mijn metro nog wel ging. En ik ’s middags nog grapte met mijn collega over of ik wel op de cursus zou kunnen komen. Alles ging goed, totdat ik in de metro zat en de deze stil ging staan middenin de tunnel, vlak voor Weesperplein.

“Dames en heren, deze metro rijdt niet verder dan Weesperplein, u wordt vriendelijk verzocht de metro te verlaten.” En toen ging de hele lijn dus in storing en stond ik in een stukje Amsterdam waar ik nog nooit geweest was. Ik had precies nog 20 minuten om op tijd te zijn voor de cursus.

Nu was het zo dat je vanaf daar ook niet even makkelijk de tram kon pakken naar de locatie waar ik moest zijn, dus lichtelijk in paniek probeerde ik de vrouw van de cursus te bellen, maar die nam niet op. “Dit moet natuurlijk mij weer gebeuren” ging er door mijn hoofd, terwijl ik probeerde uit te zoeken hoe ik zo snel mogelijk op plaats van bestemming kon komen en de cursusdame nog een keer probeerde te bellen. Deze keer kreeg ik haar wel te pakken en het was gelukkig allemaal niet zo’n probleem als ik later zou zijn.

Amsterdam <3 Hier was ik nog wél zen

Side note: Ik hou niet van heel warm weer. Ik ben daar niet voor gemaakt. Er is een reden waarom ik nooit bruin ben.

Ik moest 10 minuutjes lopen naar een tramhalte waar ik wel de juiste tram kon nemen. Daar 10 minuten in en dan nog 10 minuten lopen locatie. Dat allemaal in 34 graden, mijn absolute favoriet, maar een half uur te laat was ik er. Een tikkie bezweet.

Gelukkig was ik nog steeds hartstikke welkom en mocht ik mijn schoenen uitdoen en de zaal binnengaan. Ik had Toy Story sokken aan. Wist ik veel dat ik mijn schoenen uit moest.

De beruchte sokken

Dus ik schets hier speciaal voor jullie mijn entree in de mindfulnessgroep: Rood hoofd, bezweet, verlegen want een nieuwe groep, held op Toy Story sokken. Haaay!

Goed, ik ben daar voor mezelf. En van die Toy Story sokken ga ik maar een ding maken. Volgende keer een ander paar!

Rozijntje

Even terug naar het rozijntje.
 
Bij deze mindfulnesscursus is het de bedoeling dat ik ga leren niet zo meer op de automatische piloot te leven, maar me meer bewust te zijn van het hier en het nu. In de automatische piloot is er een grote kans dat je ongemerkt in je oude patronen van gedachten en gevoelens blijft, die vaak niets helpen. Het doel van de cursus is uiteindelijk dat je kunt reageren op situaties op basis van een keuze en niet op de automatische piloot, door met oefeningen op te letten waar je aandacht is en die steeds weer terug te brengen naar nu.

Bij de oefening met het rozijntje was het dus ook de bedoeling dat je het ging waarnemen als hoe het is en dat je het niet uit automatisme direct in je mond stopt om op te eten. Verrassend genoeg is zo’n rozijntje nog best interessant. Moet je maar eens bekijken.

Ik ga me de komende weken, en na de cursus hoop ik ook, focussen op het hier en nu. Zelfs tijdens het tandenpoetsen moet ik proberen me te focussen en me niet ondertussen om te kleden of dingen op te gaan ruimen.

Een nieuwe uitdaging, to be continued.

Groetjes van Kareltje en mij

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *