Plakfolie

Time flies when you’re having fun! Ik woon alweer bijna 4 weken in mijn nieuwe huisje in Utrecht en ik geniet nog iedere dag van mijn fijne uitzicht op een ondersteboven poffertjespan. En ’s nachts ben ik vooral erg in de war van dit gevaarte.

In een nieuw huis moet je altijd even wennen. Ik heb daar gek genoeg niet heel veel moeite mee. Vroeger kon ik niet eens bij mijn buurmeisje logeren, omdat ik heimwee had. Nu voel ik me vaak heel snel thuis. Ook in dit nieuwe appartement.

Home

Ok… Ja, ik heb de eerste nacht wakker gelegen van een zoemende toon. Ons intelligente gesprek, om 3:00 uur, verliep toen zo:

  • Veerle: Lief, hoor jij dat ook? Die toon?
  • Lief: Die druppels?!
  • Veerle: DRUPPELS? Lekkage? Wat zeg je?!
  • Lief: Niets, ik slaap.

Bleek gewoon de koelkast te zijn hoor, geen druppels.

Maar even terug naar die poffertjespan. Zoek maar even naar “bollendak Utrecht“.

Geef toe.. Als je deze in je hoofd omdraait, kun je daar flinke poffers in maken. Ze schijnen een diameter van 7 meter te hebben. Voor wanneer je heel erg hongerig bent.

De poffertjespan

Wat dus verwarrend is: die witte panelen op Hoog Catharijne geven licht, weerkaatsen in de poffertjespan en weerkaatsen vervolgens weer op een rand op mijn balkon. De zwarte, donker lucht ’s nachts geeft daarmee een heel groot contrast en iedere nacht word ik minstens 1 keer gedesoriënteerd wakker en denk ik dat er iemand zwart plakfolie op mijn raam heeft geplakt. Waarom ook echt..

Het is tijd voor gordijnen, en die zijn besteld, maar tante Lean Back-er heeft ook last van Corona, dus ik vrees dat ik nog minstens 3 weken ’s ochtends rennend en bukkend in m’n blote billen naar de badkamer hups.

Dan heeft dat denkbeeldige plakfolie tenminste ook nog nut!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *